Co wiesz o swoim mieście Lęborku?

Bardzo stara historia Lęborka

Gdyby zapytać zwykłego zjadacza chleba jak daleko sięga historia Lęborka, to co mógłby odpowiedzieć? Może, że epoki renesansu, może, że średniowiecza, a jeśli tak, to którego wieku? Tymczasem nie każdy wie, że pierwsi ludzie pojawili się na tych ziemiach już… 9000 lat przed Chrystusem. Prace archeologiczne prowadzone na terenie miasta Lęborka doprowadziły do odkrycia wyraźnych dowodów istnienia tutaj kultury łużyckiej. Najdawniejsi osadnicy łowili rybi, zbierali dary ziemi, a także zajmowali się polowaniem, głównie na renifery. Wytwarzali też ozdoby i narzędzia z bursztynu.

Średniowiecze

Lębork uzyskał lokację miejską na prawie chełmińskim w 1341 roku. Wtedy miał miejsce dość szybki rozwój miasta. Wiązało się to najprawdopodobniej z budową zamku. W tamtym czasie Lębork leżał w granicach Państwa Zakonu Krzyżackiego. Pojawili się też rzemieślnicy, pracujący w swoich cechach. Wybudowano graciarnię oraz tartak. Rzeka Łaba służyła jako środek transportu, przede wszystkim towarów. W 1386 roku odbył się w Lęborku zjazd Wielkiego Mistrza z książętami pomorskimi.

W czasie wojen polsko-krzyżackich, Lębork czasowo przechodził pod władanie polskiego króla, jednakże ostatecznie zawsze wracał do Krzyżaków. Wraz z końcem wojny trzynastoletniej, książę pomorski Eryk II wykupił Lębork od Zakonu. Później Stany Pruskie kilkakrotnie i za każdym razem bezskutecznie usiłowały odzyskać te ziemie.

Epoka nowożytna

W XVI wieku postępował dalszy rozwój miasta. Główną przyczyną, sprzyjającą gospodarce był fakt, że Lębork stał się jednym z ważniejszych ośrodków handlu w regionie. Ostatni książę pomorski, Bogusław XIV zmarł w 1635 roku, a w 1641 roku Rzeczpospolita Obojga Narodów przyłączyła Lębork do Korony, konkretnie do województwa pomorskiego. W latach 1661-1773 Lębork należał do lenna brandenbursko-pruskiego.

Kolejny okres sprzyjający rozwojowi miasta przypadł na II połowę XIX wieku. Powstało wówczas połączenie kolejowe z Gdańskiem i ze Słupskiem, a w samym mieście stanął szpital oraz zaczęła funkcjonować ochotnicza straż pożarna. W 1900 roku wybudowano nowy ratusz. Liczba ludności zwiększała się dzięki napływowi przybyszów zarówno pochodzenia niemieckiego jak i polskiego.

Dwudziestolecie międzywojenne

Po I wojnie światowej Lębork znalazł się w granicach Niemiec, jednak to spowodowało odcięcie miasta od rynków zbytu i ważnych ośrodków handlowych. Nastąpił upadek ekonomiczny. Doszło do strajków. W latach późniejszych, po dojściu w Niemczech nazistów do władzy zaczęły się prześladowania ludności polskiej i żydowskiej w Lęborku. W roku 1938 władze ogłosiły, że w Lęborku nie ma już Żydów.

Armia Czerwona zdobyła miasto bez walki w 1945 roku. Jednakże Rosjanie zniszczyli Lębork, tuszując to fałszywą historią o walce z żołnierzami niemieckimi. Najeźdźcy dopuszczali się wielu zbrodni, w tym gwałtów, zabójstw i rabunków.

Okres najnowszy

Szpital w Lęborku odbudowała miejscowa ludność w 1945 roku. Odbudowa miasta zakończyła się w 1958 roku, wówczas też zaczęły powstawać nowe osiedla. W latach 70-tych nastąpił ponowny rozwój miasta.