Zagadkowa historia zapomnianej linii kolejowej 237: od Lęborka do Bytowa

Linia kolejowa numer 237, która niegdyś łączyła miasta Lębork i Bytów, jest niewidocznym już na mapach współczesnej Polski śladem historii. Została wybudowana w 1902 roku, ale od blisko ośmiu dekad nie pełni swojej pierwotnej funkcji. Choć część trasy została przywrócona do życia w 1947 roku, to w latach 70. ubiegłego stulecia zdecydowano ostatecznie o zaprzestaniu ruchu pasażerskiego.

Na terenach Pomorza, a także innych regionów, które w przeszłości były częścią Niemiec, można natrafić na wiele takich zabytków przemijającej epoki. Linia kolejowa o numerze 237 jest jednym z nich – cennym reliktem dawnego czasu, skrywającym w sobie wiele tajemnic. Została zbudowana na początku XX wieku z myślą o rozbudowie węzła przesiadkowego w Bytowie. Niestety, już w 1945 roku tory padły łupem Armii Czerwonej przechodzącej przez te tereny.

Pomimo zniszczeń, część linii powróciła do użytku w 1947 roku. Nie był to jednak efekt nostalgii za minionymi czasami, a raczej praktyczne posunięcie mające na celu obsługę Kaszubskiej Wytwórni Drożdży zlokalizowanej w Maszewie Lęborskim. Przywrócony do życia odcinek łączył Lębork z Cewicami i regularnie wykorzystywany był do transportu zarówno surowców potrzebnych w produkcji, jak i gotowych produktów. Trasą kursowały również pociągi pasażerskie, które jednak zniknęły z tego szlaku po 1975 roku.