Książę Eryk II Pomorski – dawny władca Lęborka

Ten, który koniecznie chciał mieć Lębork

W ciągu długiej historii Lęborka nasze miasto było władane przez naprawdę bardzo różne osoby. Zazwyczaj mówi się o tym, że Lębork przechodził z rąk do rąk – raz był we władaniu krzyżackim, potem polskim. Jednakże nie tylko te dwie strony walczyły o to, by Lębork stał się częścią ich domeny. W XV wieku pojawił się gracz, który zadecydował, że Lębork będzie koniecznie należał do niego. Tym graczem był książę Eryk II Pomorski z dynastii Gryfitów.

Młodość i początki rządów

Jeżeli chodzi o jego datę przyjścia na świat, to nie jest ona dokładnie znana. Wśród historyków panują dwie odmienne teorie. Jedna z nich głosi, że Eryk II urodził się gdzieś w okolicach 1418 roku, natomiast druga mówi, że miało to miejsce bliżej 1425 roku. Z kolei niemieccy historycy za najbardziej prawdopodobną przyjmują datę 1427. Tak czy inaczej dzieciństwo Eryka owiane jest tajemnicą. Nie wiemy, jakie wykształcenie przyjął i czy jako młodzieniec miał udział w rządach swojego ojca, Warcisława IX.

Eryk przejął rządy po śmierci ojca w 1457. Był już wtedy mężczyzną żonatym i miał dzieci. Warcisław zostawił Erykowi, oraz jego młodszemu bratu, Warcisławowi X księstwo w Wołogoszczy – obecnie niemieckie miasto Wolgast. Od razu, kiedy Eryk II przejął rządy, jego oczy skierowały się na trwający konflikt polsko-krzyżacki, czyli wojnę trzynastoletnią. Eryk poparł w tej wojnie Krzyżaków. W odwecie król Kazimierz IV Jagiellończyk zajął Lębork.

Wojny i powiększenie domeny

Eryk był żonaty z Zofią, która także pochodziła z dynastii Gryfitów. Zofia była również krewną Eryka I, króla Szwecji, Danii i Norwegii, a także księcia słupskiego. Po jego śmierci w 1459 roku z tytułu małżeństwa z Zofią Eryk II przejął księstwo słupskie. Rok później odbił Lębork. Jednakże w wyniku niezbyt pomyślnej kampanii wojennej przeciw Polsce książę oddał Lębork Krzyżakom w lenno. Jednakże nigdy nie zapomniał o tym mieście. Już po zakończeniu wojny trzynastoletniej, w 1466 roku wykupił Lębork i ponownie przyłączył do swojej domeny.

Eryk nie poprzestał tylko na tym. Kiedy w 1464 roku zmarł Otton III, książę szczeciński Eryk wraz z bratem udali się zbrojnie do Szczecina i przejęli księstwo. Wywołało to konflikt z Brandenburgią. Spór ten zakończył się w wyniku interwencji cesarza rzymskiego Fryderyka III. Na mocy zawartego traktatu Eryk zgodził się, by część ziem w ramach księstwa szczecińskiego została uznana jako lenno Brandenburgii.

Śmierć i dziedzictwo

W 1474 roku w Wołogoszczy wybuchła zaraza. Choroba ta dopadła także księcia Eryka, który zmarł 5 lipca. Został on pochowany w klasztorze w Eldenie, który obecnie leży w Meklemburgii. Wraz z żoną Zofią miał kilkanaścioro dzieci, a najstarszy syn, Bogusław X walnie przyczynił się do stworzenia potęgi rodu Gryfitów władających Pomorzem Zachodnim.

Jeżeli interesują Cię biografie postaci, które żyły w średniowieczu, to być może zainteresuje Cię żywot św. Ivona Holery’ego. Więcej o tym duchownym przeczytasz tutaj.